Het verloren brilletje

Dag lieve mensen! Onder weg naar werk zag ik dit kartonnen brilletje liggen. Beetje sneu dat een kind dit kwijt is geraakt. Zeer creatief speelgoed, is het leukst, vond ik altijd zelf toen ik nog jonger was. Ik kwam toen op het volgende verhaaltje. Liefs Suzanna Niet zo leuk meer Designed by Creativeart / Freepik “Pang, pang, pang! Ik ben een bankrover! Handen omhoog!” schreeuwde een klein meisje. Haar kleine dreads met gekleurde elastiekjes bonsden op en neer terwijl ze …

Advertenties
Narcis het is lente

Bijna lente

Wat kaal was, bloeit.
Wat vertrapt was, groeit.
Wat verdord was, fleurt.
Wat grauw was, kleurt.

Ons lieve opa

Het is lang geleden maar ik kan het me nog heel goed herinneren. Mijn zus en ik zaten achterin de kerk bij mijn opa want we waren nog te jong voor zondagsschool. Net als alle andere kinderen, zaten we helemaal achterin de kerkzaal. Er waren in totaal 8 kinderen op de laatste rij en mijn opa moest ons in de gaten houden.

Vogels in de lucht

Een sprong in het diepe

Dit is een gedicht over Skydiven. Ik heb de vrije vorm van Paul van Ostaijen gebruikt omdat deze stijl, het gevoel het meest ondersteunt. Energiek, impressie-overload en vrij, zoals in de vrije val. De opzet is dat de woorden van het scherm afvallen, naar rechts onderin het scherm. Een beetje als de valbeweging in je sprong. Je kunt het gedicht op verschillende manieren lezen, naar ieders willekeur. De woorden die bij elkaar horen, zijn bij elkaar geplaatst. Het eindigt rechtsonder in:-). Veel plezier. Blue Skies!!

Het hart spreekt van Plantster

Onlangs kwam ik deze blog tegen, zij sprak mij zeer aan. Groene vingers van Plantster, zij heeft ook poëzie en gedichten over wat ze ziet. Ze heeft mooie foto’s en laat haar hart spreken. Haar liefde voor de natuur zet je aan het denken.

Duinen Texel foto van de natuur

Natuurlijk schoon

De zon op mijn wang
De wind in mijn haar
Het zand aan mijn voeten
verwarmend.
Ze is daar, ik voel haar.
Leef
en wees lief voor mij.

Zorg voor mij
dan
zorg ik voor jou.

Het vergeten cadeau

Moe en teleurgesteld staar ik naar het boek, dat voor me op mijn bureau ligt. Het felgele licht van mijn bureaulamp kleurt de rode kaft paars van het boek Camera Obscura. Ik ben nog niet klaar met lezen maar ik heb het boek dichtgeslagen voor me op het tafelblad neergelegd. Ik ben te onrustig. De dag is bijna voorbij en terwijl ik me dat realiseer, word ik overvallen door teleurstelling en kwaadheid. Wat een ezel ben ik! Eentje die zich …