Bange schijterd in de rimboe

Foto indonesie eiland vanaf de hoogte

Als klein meisje groeide ik op met Indonesische folkore. Mijn nichtjes en neefjes uit Manado, konden ons enge verhalen vertellen over bosgeesten en slangenvrouwen. Ze werden gerespecteerd maar ook gevreesd.

Mijn nichtje Elly vertelde over eeuwenoude mythes in het oerwoud. In het oerwoud waar ze woonde stonden er speciale bomen. Haar achtertuin was het regenwoud.

Eens in de zoveel tijd kreeg ze bezoek van wurgslangen, linksen en grotere katachtigen, reuze schorpioenen, giftige duizendpoten zo groot als een dikke tuinslang en vogelspinnen zo groot als je gezicht. Alles wat er leefde was gebouwd om mensen te doden en op te eten.

Zij is niets anders gewend maar ik ervaarde een cultuurshock. We moesten leren op een rieten kleedje te liggen in een blokhut op een vloer van ronde boomstammen.  Het lag niet zo comfortabel maar we waren veilig van de wilde beesten in het regenwoud.

Daarnaast had haar vader, onze oom Andy soldaat van het Indonesische leger, zijn collega’s gevraagd het huis te bewaken.

We lagen bij elkaar, ik kon niet in slaap komen en toen vertelde Elly spookverhalen, waar ik de hele nacht van wakker lag. Het verhaal van de kuntil Anak , één van de vele bosgeesten, maakte me bang, er stonden groepje waringinbomen, niet ver van de boomhut. Mijn nichtje had verteld dat de boomgeest een gat in haar rug had en daar kinderen in stopte om mee te nemen en in de boom gevangen te houden. Het ritselen en het geluid van de bladeren was het geluid van schreeuwende kinderen die om hulp roepen.

Ziel voor eeuwig verdoemd

Alsof dat niet erg genoeg was vertelde ze toen over “de levensboom”. Elke middernacht komen er geesten vrij. Dan vliegen de geesten rond op zoek naar levensenergie. Ze zoeken naar ongeboren baby’s of oude mensen. Wanneer je met middernacht fluit komen ze je halen, het laatste wat je zult zien is een zwevend hoofd met een heksengezicht en dan kan je niet meer vluchten. Ze neemt je ziel de boom in en je levensenergie wordt opgeslokt door de boom waardoor de boom groeit. Je ziel daarentegen zit voor altijd gevangen. Ze vloot en grinnikte. Met die woorden viel ze in slaap. Verdorie gemeen zeg, ik zag het hoofd overal zweven boven het raam naar binnenkijkend.

Tegen een uur of drie in de nacht was ik maar naar buiten gegaan omdat ik het benauwd kreeg in de afgesloten kleine blokhut, ik moest frisse lucht hebben. In het donker liep ik naar buiten ik schrok me kapot van oom Andy’s collega, Gede. Hij van mij omdat ik schrok. De volgende ochtend werd er nog hartelijk gelachen om mij door Gede, Elly, oom Andy en collega’s. Tja ik was/ben wel een bange schijterd in het oerwoud, zeker weten, vooral als je het verschil niet kunt zien in het donker tussen twee stel ogen van een Tarsius (lief spookdiertje) of een wurgslang of een Kuntil Anak spook.

tarsius spookdiertje

By Sakurai MidoriOwn work, CC BY-SA 3.0, Link

Dank je wel voor de vele avonturen Oom Andy & Elly. Liefs en Knuffels van mij/ons.

Advertenties