Scared child

Griezelverhaaltjes | De duistere wachtkamer

Ze komen door de muren, als motten naar een vlam. Soms met opengesperde ogen, monden en uitgestrekte armen. Snakkend, graaiend, schreeuwend en kermend.

Een aanwezigheid van personen die dichterbij komen en een kleine zogenaamd “veilige” ruimte binnen vallen.

Het gevoel dat exponentieel sterker wordt. Hoe langer hoe sterker, tot ik het geluid kan horen. Een aanwakkerend suizend geluid dat nadert. Dan volgen de fluistergeluiden.

Eerst onverstaanbaar dan luid en duidelijk. Weemoedig klaaggebed, verhalen van onbegrip, spijt, berouw, angst, doodsangst, wraak, verdriet, woede, onmacht, frustratie, haat, gemis, leegte maar ook liefde.

Alles door elkaar en in herhaling, steeds dezelfde beelden en geluiden. Door elkaar zonder elkaar op te merken.

Totdat mijn donkere slaapkamer zo vol is als bij een drukke wachtkamer van een ziekenhuis. Alleen deze mensen leven niet meer..

Dit vind je misschien ook leuk...