Dertig meter waterval sprong

Waterfall

Steile rotswand

Mijn eerste sprong vanaf een waterval van 30 meter hoog was fantastisch. Wat kregen we op ons kop van onze ouders, mijn Tante en Oom Andy! Maar we hadden het toch gedaan, toen de volwassen even niet opletten. De waterval was een 30 meter hoge rotswand dat uitkwam op een meer. Het meer waar je in terecht kwam was diep, dieper dan een normaal zwembad. Ondanks dat we wisten dat het levensgevaarlijk was, sprongen we toch. Net als alle kinderen en jongeren in de wijde omgeving.

waterval

Dwars door het regenwoud

De kinderen waren net als wij, mijn neef Joey, zus, Elly, Danny en Teddy, van ver komen lopen. Er was geen andere mogelijkheid om er te komen. Je moest dwars door het bos. Voor Elly, Danny, Joey en Teddy was dit een gewoon bos, voor ons was dit een gevaarlijk regenwoud, met slangen en vogelspinnen. Wanneer je vaak genoeg gaat, leerde je er automatisch naar te kleden. Lange broeken, lange mouwen. Geen capuchon en geen kleding aanhangsels als je geen achtpotige harige vriendjes mee je hotelkamer in wilde nemen. Daaronder droeg je je zwemkleding. In mijn gevallen een badpak. Salto’s maken met een bikini kan vaak goed gaan maar ik wilde het risico niet lopen mijn topje halverwege de sprong kwijt te raken.

De waterval

Daar gingen we dan. Tinneke was thuis gebleven die was niet lekker. Maar wij waren naar de waterval vertrokken. We hadden een half uurtje tot drie kwartier voorsprong voordat mijn ouders en oom Andy met de legerjeep ons zouden “ophalen”. We waren soort van ontsnapt want we mochten helemaal niet. Oom Andy kon met tien minuten dwars door het oerwoud heen racen met zijn jeep wanneer hij merkte dat zijn kinderen kattenkwaad uithaalde.

Razende jeep

Als een tank reed de jeep dan dwars door het woud heen, in een regelrechte straal naar waar zijn kinderen waren, of dit nu aan de rand van een diepe afgrond was of in een vijandig dorp waar ze met anderen kinderen aan het spelen waren. Niet wetende dat ze in gevaar waren. Dan schudde hij met zijn hoofd maar bleef hij rustig. Zijn strakke blik vol ernst deed je verstarren en je stopte onmiddellijk met wat je aan het doen was. Juist omdat hij zo rustig bleef, luisterde je wel. Maar zolang geen van de ouders het merkte dat we niet meer in het dorp waren, konden we ons gang gaan. Het was een kwestie van tijd totdat ze er achter zouden komen waar we naar toe waren. Iedereen van het dorp had ons die kant op zien vertrekken dus dat was geen geheim.

green car running of flooded road
Foto door ahmad syahrir op Pexels.com

De sprong

Nadat we kilometers een berg op hadden geklommen, kwamen we bij de waterval aan. Overal waren kinderen en jongeren om het meertje en op de rotsen. Een paar jongeren sprongen naar beneden aangemoedigd door een paar meisjes onderaan de rotswand. We hadden niet veel tijd meer, wist Elly me te vertellen. Elly nam een aanloop en sprong. Ik zag haar lange donkere haar wapperen. Met haar rechter arm balanceerde ze tijdens haar val, met haar rechter hand kneep ze haar neus dicht. Een harde plons en opspattend water. Het water golfde en al snel verscheen er een hoofd met weelderig zwart haar aan het water oppervlak.

Iedereen foetsie

Met een brede glimlach schoot Elly omhoog uit het water. “Nu jullie!” riep ze omhoog. Ik lachte maar schrok van een naderend gebulder. Vogels fladderen op, een  hard brullende motor naderde, het struikgewas begon hevig te schudden. “Oho” riep Elly. “Snel, straks mogen we niet meer!” riep ik tegen mijn neef. En net toen mijn vader en oom Andy in de jeep aankwamen, sprongen we. De jongeren stoven alle kanten op toen ze de legerjeep van oom Andy zagen. In één keer was iedereen foetsie. Ergens begreep ik dat het misschien wel verboden was om hier te komen als kind.

Dat was hoog

“Jangaaaaaaaaaan”, hoorde ik nog. Zijn stemgeluid werd opgeslokt door het harde gespetter en constante geluid van vallend water. Dat was mijn oom Andy die “Neeee” riep. Mijn neef kwam na mij in het water terecht. De vrije val, het gevoel van vrijheid was fantastisch! De snelheid en de de kracht omhoog van de opwaartse sprong en dan de snelheid naar beneden. De val en het geluid van stromend water. De zachte druppels van het condens in mijn gezicht en nek. De geur van het water en de palmbomen.

De impact

Ik keek naar beneden. De plas dat uitstrekte tot een diep meer. Het wateroppervlak dat steeds dichterbij kwam. En dan het geluid van de impact. Een drukkolkende plens gevolgd door duizendend borrelende belletjes die omhoog ontsnapten. Overal water. In mijn oren,  mijn gezicht, overal om me heen. Het opspattende water dat opzij spettert en golft. Vervolgens voelde ik achter mij de harde plons van mijn neef. Het ging allemaal zo snel. Beiden kwamen we met een brede glimlach boven water. Mijn neef zijn ogen waren groot en vrolijk. “Wou dat was hoog zeg!” riep hij uit en we zwommen samen naar de kant.

Opgelucht adem

Mijn vader stond als verstijfd van de schrik ons na te kijken maar toen hij zag dat we niks mankeerden haalde hij weer opgelucht adem. Hij was zo onder de indruk en zo opgelucht dat ons niets mankeerde, dat we geen straf kregen. Die goeie oude tijd! Wat een geluk hadden we, dat we het zo leuk met elkaar hadden. Ik heb ongelooflijk veel leuke herinneringen met mijn nichten en neven uit Indonesië. Dank jullie wel lieverds, voor die lieve, leuke, fijne herinneringen! We maken uiteraard weer nieuwe!

Liefs Suzanna

Advertenties

Posted by

Het leven zit vol uitdagingen en je angsten overwinnen, het leven is één groot avontuur! Op Suzanna’s World vertel ik over hoe ik dat doe, ik neem je mee in mijn avontuur. Welkom in mijn wereld, welkom op Suzanna’s World!