Man face in dark

Griezelverhaaltjes | De donkere hoek in mijn kamer

In de rechterhoek van mijn kamer was een donkere hoek. Mijn slaapkamerraam grensde aan mijn bed en als klein kind klom ik regelmatig op de ruime vensterbank, om te genieten van het weidse uitzicht vanuit mijn raam. De paarse zon zakte langs de horizon van de dampige weilanden waar mijn slaapkamerraam op uitkeek. Dit waren de weidevelden van Vijfhuizen.

Koude rillingen

Wanneer de zon op- of onder ging, baadde mijn kamer in rode, oranje en paarse kleuren. Behalve op die ene plek na in mijn kamer, daar kwam geen licht. Zelfs mijn kamerlamp kon de plek niet laten verdwijnen. Vriendjes en vriendinnetjes die op visite kwamen, kregen rillingen als ze naar de donkere hoek keken, zelfs de oppashond van de buren, Rocky, gromde zachtjes naar de donkere hoek. Ik begreep niet waarom dat was, tot op een dag dat allemaal veranderde.

Revalidatie

Na twee maanden in het ziekenhuis te hebben gelegen, mocht ik thuis revalideren. Door een dom ongeluk, was ik uit een boom gevallen.  Na intensieve fysiotherapie, mocht ik thuis revalideren, mijn rolstoel stond ingeklapt tegen mijn kamermuur. Dit was mijn eerste dag thuis.

Tinteling

Wat was ik blij om mijn Disney Assepoester dekbed te zien en mijn schattige HelloKitty behang aan de muren. Ik snoof de zoete wasverzachterlucht op van mijn kussen. Helaas was ik weer vergeten dat ik niet makkelijk overeind kon komen. Mijn nek en onderrug stribbelden tegen en de pijn schoot door mijn hele rug tot aan mijn vingertoppen. De tinteling en kramp veroorzaakte een misselijkmakend gevoel in mijn maag.

Zak rijst

Daar lag ik dan, met mijn gezicht in mijn kussen begraven. Gefrustreerd haalde ik diep adem. Als een slappe zak rijst lag ik op mijn bed, de beeltenis in mijn hoofd, maakte me aan het lachen. Half huilend en lachend probeerde ik mijn hoofd op te tillen toen mijn aandacht naar de reizende kleine haartjes in mijn nek ging.

Haartjes

Mijn huid verkrampte, mijn haartjes schoten omhoog, een rilling over mijn hele lijf. Vanuit mijn ooghoeken, zag ik een duistere schaduw als een kolkende wolk verschijnen. Vervolgens rook ik zwavel en hoorde ik een zwepend geluid. Golvend, aanzwellend, kloppend geluid. En dan een fluistering, onverstaanbaar en laag. Langzaam voelde ik een aanwezigheid zich vormen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik een paar voeten, benen en een bovenlijf. Twee armen die langzaam opgeheven werden en naar me uitreikten. De voeten schoven dichterbij en ik hoorde een hoge pieptoon. “Sta op, mens”, beet ik mezelf toe.

Op de grond

Met al mijn kracht hees ik mezelf op en rolde ik van bed. Twee groene gloeiende ogen, een kolkende zwarte wolk, een hoog piepend geluid, schoot naar achteren de donkere hoek van mijn kamer in. Mijn rug klapte op de grond en ik jammerde van de pijn. Langzaam ging de deur van mijn slaapkamer open. Een klein jongetje keek nieuwsgierig door de deuropening naar me, terwijl ik kermend van de pijn op de grond lag. “Jody,” piepte ik. “Jody, kun je de zaklamp pakken?”. Jody knikte en rende weg naar de keuken.

Zwaaiende zaklamp

Met de zaklamp in zijn hand bleef hij wijfelend in de deuropening staan. Hij keek me bang aan. Vervolgens rolde hij de zaklamp over de vloer naar me toe.

Snel greep ik de zaklamp vast en scheen wild om me heen. Het was weg. Ergens wist ik dat het snel terug zou komen. Ergens in mijn hoofd was er een gesloten verboden deur op een kiertje gezet…..

Advertenties

Dit vind je misschien ook leuk...