Haar mama is haar hero (deel 1)

Happy family

Op vakantie

Miranda kroop op de achterbank van de auto naast haar dochter. Haar dochter, Joële was al groot genoeg om zonder zitje op de achterbank te kunnen zitten. Alleen vertrouwde ze haar dochtertje nog niet helemaal. Miranda had haar vaak genoeg betrapt dat ze haar gordel had losgemaakt om een dutje te doen.

Kinderharnas
“Bestond er maar iets van een slaapharnas of slaapzak dat ik kan vastmaken aan de achterbank. Zodat Joële vastgemaakt kan worden”, Miranda glimlachte bij die gedachten. “Lekker rustig, denk ik”, ze grinnikte. “Nee, arm kind dat zou zielig zijn, ik moet gewoon beter opletten”.

Groeispurt
Haar dochter had al vroeg een groeispurt en ze was een van de grootste kinderen van haar klas. Als 9 jarige was ze een kop groter dan haar leeftijdsgenootjes. Ze was haar kinderzitje ontgroeid en nu moest ze op de achterbank met de autogordel om. Miranda had met haar man Simon een flinke discussie over gehad. Hij vond dat ze te gespannen was.

Toen was het heel gewoon
“Vroeger toen wij nog kinderen waren, hoefden we geen gordel om achterin”, had haar man gezegd.”Toen was het helemaal niet verplicht. Ik kan me nog heel goed herinneren dat wij zelf altijd zonder gordel achterin zaten”, had hij gezegd. “Wat wil je dan doen? Haar vastbinden?!” Dat vond Miranda nog geen slecht idee maar ze wist dat haar man gelijk had. Ook zij had haar jeugd zonder autogordel achterin overleefd.

Eigenwijs
Er zat dus niets anders op dan dat ze haar dochter zo goed mogelijk moest instrueren altijd haar gordel om te doen. Maar algauw bleek dat Joële erg eigenwijs was. Belonen hielp niet, straffen niet, uitleggen waarom ze een gordel om moest, hielp ook niet. De discussies hielpen ieder geval niet.

Happy girl with flower

Samen achterin
Dus besloot Miranda dat ze voor deze ene keer, achterin de auto bij haar dochter te zitten, zodat ze haar in de gaten kon houden. Dit was haar eerste keer dat ze hier aan toegaf maar ze moest wat doen. Simon bleef er erg rustig onder en als iemand er iets aan kon doen, dan was zij het wel. Simon moest rijden en kon geen afleiding gebruiken, zeker nu niet met een stuiterende 9 jarige op de achterbank.

Hartje van inkt
Joële keek haar verbaasd aan, toen Miranda naast haar op de achterbank kwam zitten. Ze keek haar moeder eerst verrast aan, maar toen veranderde haar blik in ultieme vreugde. “Nou ja zeg! Vindt ze het nu leuk?!” Miranda werd een beetje geïrriteerd maar toen ze het blije gezichtje van haar dochtertje zag, smolt ze helemaal. “Mama, mama, kijk eens!” en Joële liet haar handpalmen aan haar moeder zien. Er was met pen een krakkemikkig hartje opgetekend.

Eerste Crush
“Hè bah, heb je op je hand getekend met pen”, mopperde Miranda en ze maakte haar duim nat met spuug. Ze wilde het inkt van Joëles handpalm afvegen. Joële gilde “Nee, niet doen mama! Dat heeft Tim voor mij getekend!” Miranda stopte en keek naar het hartje.”Mooi hè”, zei Joële met waterig oogjes. “Ja heel mooi hoor, maar de volgende keer kan Tim lieve dingen op een papiertje schrijven en aan je geven”, zei Miranda en liet voor deze keer het hartje staan. Ze glimlachte. “Ha ha, mijn dochter heeft een eerste crush!”.

Meisje krijgt kusje

Geen geld
Ze streelde Joëles wang en vervolgens klikte ze haar gordel vast.”Nou even goed luisteren lieverd”, Joële keek haar nieuwsgierig aan. “We gaan zometeen naar Frankrijk toe en dat duurt heel lang”. Ze zag hoe Joële in haar handen klapte, haar dochter had zich zo verheugd op vakantie te gaan. Joëles vriendinnetjes zouden daar ook zijn.

Verveling
Miranda vond het alleen een lange rit en ze zouden om de twee uur een korte stop maken. Joële zou in de loop van de rit een beetje hangerig worden en een beetje verveeld met haar iPad spelen. “Mama, zijn we er al”, roepen, terwijl ze wel wist dat het een rit van 9 uur rijden was. Helaas was er geen geld voor een vliegticket, dus zat er niets anders op dan met de auto naar Frankrijk te gaan.

Final Check
Miranda deed de deur van haar dochter op kinderslot, vervolgens deed ze zelf haar eigen gordel om. “Planten water gegeven.. check… lichttimers aangezet..check…een briefje opgehangen voor de huisoppas..check…kattenvoer aangevuld…check…alle deuren op slot gedaan…check”, Miranda nam alles even door. Terwijl ze hardop haar checklist zei, knikte Simon bevestigend met alles wat ze opnoemde. Alles was netjes achtergelaten.

De reis begint
Simon had de motor gestart.”Nou dan gaan we maar”. En hij reed de oprijlaan van hun woning af. “Op naar Frankrijk” zei hij, Joële echode hem na. Miranda zag haar woning aan haar voorbij schieten. Over twee weken zouden ze hier weer terug zijn. “En nu lekker genieten van onze welverdiende vakantie”, zei Miranda hard op. “Check”, zie Simon en glimlachte naar haar. “We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal!!”… riep Joële. Miranda lachte “Haha, dat is wel erg optimistisch van je schatje”, lachte ze……….

To Be Continued, deel 2 21-04-2018
Dit is een van mijn langste verhalen, vandaar dat ik besloot het verhaal op te splitsen in meerdere delen. Dit is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Voor mijn afstudeeropdracht voor journalistiek moest ik vier personen interviewen die een traumatische ervaring hadden meegemaakt. Dit was voor mij een leeropdracht hoe je een interview moet “leiden”. Ik heb het interview niet “geleid” en kreeg daarvoor een 6je. Ik heb Miranda haar verhaal laten vertellen. Dit is haar verhaal. Ze is Joëles moeder uit het verhaal van Joëles eerste date. Hier zie je wat haar ouders hebben meegemaakt. De namen zijn zoals altijd fictief en de foto’s hebben geen betrekking tot deze familie in verband met hun privacy.

Lees verder deel 2

Liefde ik ben dankbaar

Follow Suzanna’s world on WordPress.com

Advertenties