Griezelverhaaltjes | Het is hondenweer

Tik, tik, tik. Druppels regen langs mijn raam. Het is alweer laat en ik heb morgen een tentamen. Een paar uur leren nog en dan naar bed. Het maanlicht schijnt naar binnen. Ik was zo opgegaan in het leren dat ik het buiten niet donker heb zien worden. Mijn bureaulamp projecteert een lichtbundel op mijn Franse lesboek. De wind giert buiten en ik zie de boom in de tuin heen en weer wapperen. Een tak schuurt langs mijn raam en ik schrik van het geweld waarmee de wind en regen door de boom heen waait.

Ik focus me weer op mijn huiswerk, ik wil een goed cijfer halen. Het geluid van de storm, regen en schrapende takken langs mijn raam, zakt weg in de achtergrond terwijl ik mijn huiswerk leer. Rond half één heb ik alles nog een laatste keer doorgelezen en ik ga naar bed. Ik sluit mijn gordijnen, doe mijn licht uit en kruip in bed. Terwijl ik rustig in bed lig, luister ik naar de stormgeluiden buiten. Dan val ik in slaap.

Halverwege de nacht schrik ik wakker en ik sta in mijn nachthemd voor mijn raam. De storm is heviger geworden. De regen giert langs mijn ramen. Geschraap langs glas, ik kijk waar het geluid vandaan komt. Een hond met extreem lange poten loopt aan de buitenkant van mijn raam. Dit is onmogelijk, mijn kamer is op de derde verdieping! De hond rent gedreven over de muur alsof het geen last had van zwaartekracht. Vervolgens blijft de hond schuimbekkend bij mijn raam staan en kijkt me onheilspellend aan.

“Suzanna, Suzanna! Doe open, ik ben Laelaps en ik win altijd…” Met zijn poten schraapt hij langs het glas van mijn slaapkamerraam. Tot mijn schrik zie ik dat mijn raam meegeeft. Met al mijn macht grijp ik naar de hendel van het raam en met mijn lichaamsgewicht ga ik eraan hangen om deze dicht te houden. De hond kijkt me grommend aan. Vol afgrijzen realiseer ik me dat het dier geen hondenkop heeft.

Ik staar in het grijzende gezicht van een gebitsloze oude vrouw. “Laat me binnen, laat me binnen, laat me binnen..” Met al mijn macht hang ik aan de hendel om mijn slaapkamerraam dicht te houden. Ik schreeuw en ik voel hoe ik opgetild word aan de hendel. Langzaam draait mijn raam open. Ik voel hoe mijn hand wegglijdt en ik val. Dan word ik wakker.

Het is zaterdag en ik ruim mijn kamer op, overal beklad papier met Franse woorden. Het tentamen was goed gegaan, de juf had de overhoringen meteen nagekeken en ik had een 8. Daar was ik wel trots op, aangezien ik best wel moe was. Met een schoon doekje verwijder ik stof van mijn bureau en vensterbank. Mijn oog valt op het bekraste raam. De boomtakken hebben diepe krassen in het raam achter gelaten. Een vreemd gevoel overvalt me bij het zien van de krassen. Deze waren regelmatig en evenredig als of een klauw de krassen gemaakt had. Ik leg mijn hand op het glas en strijk er langs.

“Iets wilde naar binnen?”, mijn gedachten gaan naar de hond in mijn nachtmerrie. Wanneer mijn hand het glas aanraakt, komt langzaam een gedachten in me op. “De hond kroop aan de buitenkant rond, waarom zitten de krassen aan de binnenkant van het raam?”.

Liefs Suzanna

Deel 2 Het is hondenweer
Deel 1 Het enge schilderij
TBC

 

Dit vind je misschien ook leuk...