Joëles eerste date

Liefde twee harten gelukkig stel

De tram rinkelde en kwam met hoge snelheid op hem af. Niets vermoedend stond hij midden op de weg. Hij was zo druk aan het praten over zichzelf dat hij het niet eens zag. “Idioot!” gilde Joële en wist hem nog net op tijd van de tram weg te trekken. “Ik heb een jaar in Maastricht gewoond en dat was heel leuk. Daar ging ik altijd naar mijn clubhuis om te socializen. Iedereen kende elkaar”, zei hij en keek haar met zijn donkerblauwe ogen vrolijk aan.

Uit je doppen kijken
“Dat zal wel, maar heb je dan niet geleerd om beter uit je doppen te kijken?” Hij lachte “Nou die tram was heus wel voor me gestopt”, blufte hij en trok zijn zwarte sjaal recht. Geïrriteerd door zijn nonchalance gaf ze een rukje aan zijn sjaal. “Ja, dan zou hij gestopt zijn DOOR jou. Want met een Richard tussen de wielen kan een tram heus niet rijden.”

blije mensen verliefd stel op date

Leuk stel
Richard trok een vies gezicht. “He, ga je weer? Je bekijkt die dingen ook altijd somber in.” Joële keek hem verbaasd aan. “Nee, dat is niet waar, stribbelde ze tegen. “Ik schrok me alleen rot van die tram.” Richard lachte en sloeg zijn arm om haar heen. “Bedankt, ik zal beter uitkijken. Ik kom hier ook haast nooit in Amsterdam.” Een donkerblonde lok viel voor zijn ogen en ze zag hoe hij het geïrriteerd naar achter veegde. “Nooit?” vroeg ze hem verbaasd. “Nee, wat moet ik dan hier zoeken? Ik kende je toen nog niet”.

Pepermuntje
Joële stak haar handen in haar jaszak .”Ook niet voor een studentenfeest?” vroeg ze terwijl ze naar een pepermuntrol zocht die ze in haar zak had meegenomen. “Nee, daar deed ik niet zo aan mee.” Hij zag hoe Joële haar voorhoofd fronste. “Hoe was je dan hier verzeild geraakt. Ik bedoel maar, het is vreemd dat jij precies op die dag precies op dat tijdstip in Amsterdam was,” peinsde ze en ze voelde hoe het folie van haar pepermuntrolletje tussen haar vingers gleed. “Daar is -ie”, mompelde ze.

verliefd stel tijdens hun date

Als dit als dat
Ze keek op en zag hoe Richard naar haar lachte. “Ja, gek he?”, zei hij en hij nam het pepermuntje dat ze hem toestak aan. “Als ik niet naar mijn beste vriend was gegaan dan was ik nooit met hem door het centrum gelopen. Dan was ik niet verdwaald geraakt en had ik je nooit de weg gevraagd. Dan had ik je nooit ontmoet”, vervolgde hij.

“Ja, zo kan het wel weer als je vader je moeder nooit had ontmoet zou jij hier niet gestaan hebben”, zei ze licht geïrriteerd en ze zag aan zijn lachje dat Richard haar liep te plagen. “Ben ik blij dat ik hier wel sta!” riep hij, uit. Joële durfde hem niet aan te kijken, ze keek weg naar de koerende duiven die boven haar hoofd op de gevels zaten.

Hand in hand tijdens date

Onzekere date
Richard volgde haar blik en hij zag de duiven. “Weet je die duiven kunnen ziektes meedragen”, zei hij en hij zag haar knikken. “Weet ik.” Er viel een stilte toen zuchtte hij diep. “Ja, ik klets maar wat want je bent zo stil. Ik wil wel dat dit een leuke middag wordt.” Verward keek ze hem in zijn radeloze blik aan. “Gaat het een beetje?” Joële schoot in de lach. “Ben je bang voor de stilte ofzo? ” lachte ze.

Stiltes zijn goed
“Stiltes zijn helemaal niet erg hoor. Ze kunnen juist heerlijk zijn. Gewoon lekker genieten van de stilte.” Ze keek hem in zijn verbaasde gezicht aan. “Ik dacht dat je me maar saai vond”, zei Richard en keek een oude man met tekkel na. “Maak je daar maar geen zorgen om,” stelde ze hem gerust. Ze keek op haar horloge en ging bij de tramhalte staan. “Ik moet nu echt de tram halen want de vorige heb ik al voor je voorbij laten gaan.” Richard knikte en keek haar onzeker aan. “Zien we elkaar nog terug?” Ze zag dat hij het amper durfde te zeggen. “Als het aan mij lag wel ja”, antwoordde ze en liet zijn arm los.

Hun eerst date

Schattige jongen
De tram stopte en opende zijn deuren. “Deze moet ik echt nemen anders kom ik echt te laat.” Ze stapte in en draaide zich om in het gang pad. “Ik bel je nog!” hoorde ze Richard nog roepen voor de deuren zich sloten. Ze knikte en voelde hoe de tram onder haar in beweging kwam. Ze liep naar de achterste wagon en zag hoe ze zich steeds verder van Richard verwijderde. Zijn armen zwaaiden enthousiast heen en weer en ze zag zijn mond openen.  Verstaan kon ze het niet. Ze bleef hem glimlachend aankijken totdat de tram een scherpe bocht naar links nam en een tunnel in verdween. Ze vond het wel schattig dat hij zo enthousiast zwaaide.

Het ongeluk
Haar blik tuurde naar het donkere gat aan de andere kant van het raam totdat ze opschrok van haar eigen spiegelbeeld. Een 18 jarig meisje van 1.65 m. Een groot litteken op haar wang. Ze kon zich het ongeluk herinneren, ookal was het jaren geleden. Haar moeder die op de achterbank hard schreeuwde en haar stevig tegen zich aandrukte. En toen werd donker. Ze ontwaakte met het bezorgde gezicht van haar moeder.

Geluk gehad
Ze had geluk, had haar moeder haar vertelt. Hun auto was in een kettingbotsing terecht gekomen door een appende automobilist.  Ze had het ongeluk overleeft. Haar moeder had gehuild en geschreeuwd toen de automobilist langs was gekomen voor excuses. Haar kind was voor de rest van haar leven getekend met een groot litteken. Niemand wist toen dat een jongetje dat ook betrokken was geraakt, inmiddels was gestorven. Dat zou later blijken. Joële had sindsdien bijna elke dag nachtmerries. Toen ze wat ouder werd, ging het steeds beter maar nu ze naar Amsterdam was verhuisd, werd ze steeds weer aan het ongeluk herinnerd.

Meisje leest blij haar appje van haar date

Leuke date
Haar moeder belde: “En hoe was je eerste date met Richard?”, vroeg haar moeder. “Joële zuchtte. “Het was gezellig ma, hij was bijna onder een tram gelopen”, grinnikte ze. “Wat een lomperd zeg”, lachte haar ma. “Maar hij is wel lief”, zei ze voorzichtig. Ze hoorde haar moeder een klein dansje doen. “Wat fijn dat je een leuke jongen hebt ontmoet, komen jullie een keertje bij mij langs?” vroeg haar moeder. “Ja, ma”, lachte Joële. “Dank je wel voor het belletje, maar ik ben erg moe, ik vertel het je wel een andere keer”. Ze keek in de spiegel en slaakte een zucht. Haar ogen stonden vermoeid. Ze hing de telefoon op. Met een plofje liet ze zich op bed vallen. “Dat Richard me aan durfde te kijken, ” mompelde ze en sloot haar ogen.

Brekend glas
Haar moeder keek haar vanaf de achterbank van de auto aan.”Lieve schat, ik hou van jou”, ze kende dit beeld maar al te goed. Haar moeder zou haar dan weer vastgrijpen, ze zou haar hartklopping langzaam horen vertragen, dan kwam de klap en ze zou zweven met de hartklopping van haar moeder in haar rechteroor, haar hand haar gezicht bedekkend. Alles heel langzaam. Haar moeder die de woorden fluisterde. “Niet bang zijn, ik ben bij je”. En dan het geluid, de harde klap van brekend glas op metaal en dan alles zwart. In de verte hoorde ze het geluid van een appje.

Appje
Terwijl ze droomde, verscheen er op haar scherm een berichtje. “Hoi Joële, ik vond het gezellig vandaag! Heb je zin om een keer naar Groningen te komen. Ik kom je ophalen, dan gaan we met de auto.” Liefs Richard.


PS: Dit is het verhaal van een slachtoffertje en hoe dat de rest van haar leven en dat van haar naasten heeft beïnvloed. Haar naam is in verband met haar privacy aangepast. Dank je wel voor je verhaal Joële. Alle respect voor jou dat je steeds positief blijft. XXX

Liefs Suzanna

Rondvaartboot en tram Amsterdam

Tram en rondvaartboot

 

 Follow Suzanna’s world on WordPress.com

Advertenties