Niet meer naar het ziekenhuis

Je hebt je teen gebroken maar je durft niet naar het ziekenhuis te gaan. Ik heb verhalen gehoord dat mensen eerst op Corona getest worden, voordat ze met hun gebroken teen geholpen worden. En wat als je positief getest wordt maar helemaal nergens last van hebt, loop je dan het risico om 2 weken in quarantaine te moeten?

Bange Buurman

In een gesprek met mijn seniore buurman vertelde hij dat hij bang was geworden. Hij was enorm bang om opgesloten te worden. Hij zei: “Ik sterf nog liever eerder in vrijheid dan dat ik opgesloten word”.

Het aller engste vond hij de beademingsapparaten. Voor de crisis kende hij vrienden die ook aan soortgelijke apparaten waren aangesloten. Zijn ervaringen waren traumatisch. Deze vrienden kwamen met permanent klachten aan hun motoriek en spraakproblemen terug. Dit was allemaal vóór de crisis.

Getekend voor leven

Dit heeft hem getekend voor het leven. Hij heeft mensen “terug” zien komen nadat ze kunstmatig in leven waren gehouden. Ze konden niet meer goed lopen, hadden geen gevoel meer in wangen en lichaamsdelen en ze hadden een hoop extra medicijnen nodig. Dat zette mij aan het denken, hoe gaat het met al die mensen die ook aan deze apparaten zijn aangesloten? Daar hoor je niks meer over.

Meer vragen

Ook vraag ik me af of de patiënten zelf inbreng hadden, wilden ze wel aangesloten worden of hadden ze geen keuze? In hoeverre is dit humaan als je als arts van tevoren al weet dat mensen in levenskwaliteit erop achteruit gaan? Hoeveel schade aan het lichaam van de patiënten is acceptabel om te blijven leven? De patiënten zijn zelf niet in staat dat zelf aan te geven..

Tirade

Mijn buurman was daar ontzettend kwaad over. “Hoe halen ze het in hun hoofd om voor God te spelen! En dan die belachelijke regels dat mijn kleinkinderen mij niet mogen zien omdat ik bejaard ben!” schreeuwde hij bijna. Gelukkig kwamen ze gewoon op bezoek. “Niemand verbiedt mij dat ik mijn eigen kinderen te zien!”. Terwijl hij dat schreeuwde begon zijn witte Samojeed te blaffen en tegen mij op te springen.

Strijdlust

Er kwam bijna stoom uit zijn oren en hij zwaaide met zijn boodschappentas terwijl hij weg marcheerde met grote krachtige passen. Zijn witte Samojeed rende keffend achter hem aan. Hij ging weer gebak kopen voor visite. Deze bejaarde man was strijdlustig. Een paar weken later vond zijn nichtje hem thuis. Gestorven in zijn slaap aan een hartinfarct. “Dus NIET aan Corona”, benadrukte ze aan iedereen in de straat.

Lieve familie,

Gecondoleerd met het verlies van jullie opoe, opa en vader. Hij was een strijdlustige, sociale en blije man. Hij heeft mij regelmatig vertelt dat hij super gelukkig was met u! Dat hij zijn lieve kleinkinderen en kinderen in alle vrijheid heeft kunnen blijven zien! Hij is u daar erg dankbaar voor. Ook hier zal hij enorm gemist worden. Wij wensen u allen enorm veel kracht toe.

Liefs Suzanna, de buurvrouw van de bol.com pakketjes❤️

Advertenties

Dit vind je misschien ook leuk...