Wispelturig water

Texelse duikboot in het wilde water

Dag lieve mensen!

Het waaide hard en onstuimig. Het zoute zeewater stormde de dijken op, om zich weer terug te trekken en schuimkoppen op het wegdek van de dijk achter te laten. Een meeuw probeerde verwoed zijn eten te vangen en dook een paar keer onder water. Na een vierde keer,  kwam hij boven met een spartelend visje. Vervolgens wapperde hij met zijn vleugels en verliet het wilde water.  Het water schuimde en bulderde onder hem de dijk op. Dat tafereel bracht me op het volgende gedicht.

Liefs Suzanna

Onzeker

Gedicht en foto over het wispelturige water

Advertenties