Eiland vanuit de hoogte (Deel 2)

Onrustig strand

Onrustig uitzicht

Rusteloos
Zijn de bladeren
Rusteloos
Is het zand
Het zand aan mijn voeten
Leeft.

Het ademt
in, uit, in, uit.
Verplaatst met haar zucht
Stukjes aarde
De aarde aan mijn voeten.
Leeft.

Rusteloos zijn bladeren
Rusteloos is het zand
Rusteloos is de aarde
Rusteloos,
Vertrapt
door sandalen.

Read More
Advertenties

Bijna lente

Narcis het is lente

Wat kaal was, bloeit.
Wat vertrapt was, groeit.
Wat verdord was, fleurt.
Wat grauw was, kleurt.

Read More

Een sprong in het diepe

Vogels in de lucht

Dit is een gedicht over Skydiven. Ik heb de vrije vorm van Paul van Ostaijen gebruikt omdat deze stijl, het gevoel het meest ondersteunt. Energiek, impressie-overload en vrij, zoals in de vrije val. De opzet is dat de woorden van het scherm afvallen, naar rechts onderin het scherm. Een beetje als de valbeweging in je sprong. Je kunt het gedicht op verschillende manieren lezen, naar ieders willekeur. De woorden die bij elkaar horen, zijn bij elkaar geplaatst. Het eindigt rechtsonder in:-). Veel plezier. Blue Skies!!

Read More

Natuurlijk schoon

Duinen Texel foto van de natuur

De zon op mijn wang
De wind in mijn haar
Het zand aan mijn voeten
verwarmend.
Ze is daar, ik voel haar.
Leef
en wees lief voor mij.

Zorg voor mij
dan
zorg ik voor jou.

Read More

Seizoen

Bij op bloem foto westerpark amsterdam

Gisteren liep ik door het park. Het was een beetje fris maar dat is te verwachten wanneer je op een vroege lente-ochtend het park inloopt. Op een paar hardlopers na, was het rustig. Na verloop van tijd kwamen we op plekken die minder goed onderhouden waren. Dat was niet zo gek, want hier kwam (letterlijk) geen hond. De paadjes waren vervallen en dichtbebost. Dat bracht me op een korte vers.

Read More