Wim Sonneveld Catootje

pexels-photo-1000445
Foto door Belle Co op Pexels.com

Dag lieve mensen,

Als klein kind ben ik opgegroeid met Wim Sonneveld en zijn liedjes. Op regenachtige dagen is het soms fijn om naar iets leuks te kijken en terug te denken aan leuke herinneringen. Dan dansten mijn zus en ik door de kamer op één been en zongen (bijna schreeuwen) uit volle borst Catootje. Mijn neefjes en nichtjes sloten dan aan. Al trappelend met de benen veel te hoog in de lucht zongen we dit liedje tot we buiten adem waren of schor. Het was een behoorlijk avontuur omdat we midden in de woonkamer van onze opa en oma op een groot kleed op een laminaatvloer (gladde) aan het dansen waren. Af en toe viel er weer een kind (wat wij heel grappig vonden) en dan vervolgden we ons liedje. In het begin waren we met zijn drieën, mijn neef (ik zie hem als mijn broertje), mijn zus en ik. Later werd de groep kinderen steeds groter totdat we met 8 kinderen al springend en schreeuwend het kleed van opa en natuurlijk de vloer bijna vertrapten. Mijn jongste zusje was nog te klein en onze twee andere nichtjes waren nog niet geboren. Wat een gestamp en wat een lawaai moet dat zijn geweest. Nu ik er aan denk…arme buren.

Voor de mensen die Wim Sonneveld – Catootje nog niet kennen, veel kijk plezier!

Liefs Suzanna

Advertenties
Spread the love!

Posted by

Het leven zit vol uitdagingen en je angsten overwinnen, het leven is één groot avontuur! Op Suzanna’s World vertel ik over hoe ik dat doe, ik neem je mee in mijn avontuur. Welkom in mijn wereld, welkom op Suzanna’s World!